فارسی

 Startseite
English
Forum Wallpaper Songtexte Filmkritik Gästebuch Fonts Kontakt Links

                                                                                                                                                                                                                             

Religion: Bittgebet

Religion: Bittgebet des Kumail (Dua Kumail)

 

Dua Kumail

Das Bittgebet des Kumail ( دعاء كميل ) ist ein Gebet des Propheten Chidr (Chesr) welches Ali ibn Abi Talib einem seiner Gefährten Namens Kumail lehrte:

 

 
 

O Gott, ich bitte Dich bei Deiner Barmherzigkeit, die alle Dinge umfasst;

خدايا من از تو مى خواهم بحق آن رحمتت كه همه چيز را فرا گرفته

 اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِرَحْمَتِكَ الَّتى وَسِعَتْ كُلَّ شَىْء

 
bei Deiner Stärke, mit der Du alles beherrschst;

 و به آن نيرويت كه همه چيز را بوسيله آن مقهور خويش كردى

ٍ وَبِقُوَّتِكَ الَّتى قَهَرْتَ بِها كُل َّشَىْءٍ

der sich alles unterworfen und vor der alles demütig ist;

و همه چيز در برابر آن خاضع و همه در پيش آن خوار است

وَخَضَعَ لَها كُلُّ شَىْءٍ وَذَلَّ لَها كُلُّ شَىْءٍ

bei Deiner Allmacht, mit Du alles überwältigst;

bei Deiner Macht, der nichts widerstehen kann;

و به جبروت تو كه بوسيله آن چيره گشتى بر هر چيز

و به عزتت كه چيزى در برابرش نمی ايستد

 وَبِجَبَرُوتِكَ الَّتى غَلَبْتَ بِها كُلَّ شَىْءٍ

وَبِعِزَّتِكَ الَّتى لا يَقُومُ لَها شَىْءٌ

bei Deiner Erhabenheit, die alles ausfüllt;

bei Deiner Herrschaft; die sich über alles erhebt;

 و به آن عظمت و بزرگيت كه پركرده هرچيز را

و به آن سلطنت و پادشاهيت كه بر هر چيز برترى گرفته

وَبِعَظَمَتِكَ الَّتى مَلاَتْ كُلَّ شَىْءٍ

وَبِسُلْطانِكَ الَّذى عَلا كُلَّشَىْءٍ

bei Deinem Antlitz, das nach der Verrichtung aller Dinge fortbestehen;

bei Deinem Namen, die die Winkel von allem füllen;

 و به ذات پاكت كه پس از نابودى هر چيز باقى است

و به نامهاى مقدست كه اساس هر موجودى را پركرده

 وَبِوَجْهِكَ الْباقى بَعْدَ فَناَّءِ كُلِّشَىْءٍ

وَبِأَسْمائِكَ الَّتى مَلاَتْ اَرْكانَ كُلِّشَىْءٍ

bei Deinem Wissen, das alle Dinge umfasst und bei dem Licht Deines Antlitzes

durch das alles erhellt wird.

 و به آن علم و دانشت كه احاطه يافته به هر چيز

و به نور ذاتت كه روشن شد در پرتوش هر چيز

 وَبِعِلْمِكَ الَّذى اَحاطَ بِكُلِّشَىْءٍ

وَبِنُورِ وَجْهِكَ الَّذى اَضاَّءَ لَهُ كُلُّشىْء

O Licht , O Allerheiliger!

O Erster der Ersten und Letzter der Letzten.

اى نور حقيقى و اى منزه از هر عيب اى آغاز موجودات اولين و اى پايان آخرين

ٍ يا نُورُ يا قُدُّوسُ يا اَوَّلَ الاْوَّلِينَ وَيا اخِرَ الاْ خِرين

O Gott, vergib mir die Sünden, die die schützenden Verhüllungen zerreißen!

 خدايا بيامرز برايم آن گناهانى را كه پرده ها را بدرد

 اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَهْتِكُ الْعِصَم

 

O Gott. vergib mir die Sünden, die Strafen nach sich ziehen!

 خدايا بيامرز برايم آن گناهانى را كه عقاب و كيفرها را فرو ريزد

َ اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُنْزِلُ النِّقَمَ

O Gott, vergib mir die Sünden, die die Gaben abändern!

خدايا بيامرز برايم آن گناهانى را كه نعمت ها را تغيير دهد

 اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُغَيِّرُ النِّعَمَ

O Gott, vergib mir die Sünden, die die Bittgebete zurückhalten!

  خدايا بيامرز برايم آن گناهانى را كه از (اجابت ) دعا جلوگيرى كند

 اَللّهُمَّ اغْفِرْ لىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَحْبِسُ الدُّعاَّءَ

O Gott, vergib mir die Sünden, die Drangsal nach sich ziehen!

خدايا بيامرز برايم آن گناهانى را كه بلا نازل كند

 اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُنْزِلُ الْبَلاَّءَ

O Gott, vergib mir jede Sünde, die ich begangen und jeden Fehler, den ich gemacht habe!

خدايا بيامرز برايم هر گناهى كه كرده ام

و هر خطايى كه از من سر زده

اَللّهُمَّ اغْفِرْلى كُلَّ ذَنْبٍ اَذْنَبْتُهُ وَكُلَّ خَطَّيئَةٍ اَخْطَاْتُها

O Gott, wahrlich, ich strebe nach Deiner Nähe durch das Gedenken an Dich und nehme Dich als meinen Führsprecher bei Dir

خدايا من به سوى تو تقرب جويم بوسيله ذكر تو و شفيع آورم بدرگاهت خودت را 

   اَللّهُمَّ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَيْك بِذِكْرِكَ وَاَسْتَشْفِعُ بِكَ اِلى نَفْسِكَ 

und bitte Dich, bei Deiner Freigebigkeit, mich Deiner Nähe nahe zu bringend, mich zur Dankbarkeit Dir gegenüber anzuhalten und mich zu beseelen, Dir zu gedenken.

 و به جود و كرمت از تو مى خواهم كه مرا به مقام قرب خويش نزديك سازى

و شكر و سپاسگذاريت را بر من روزى كنى و ذكر خود را به من الهام كنى

وَاَسْئَلُكَ بِجُودِكَ اَنْ تُدْنِيَنى مِن قُرْبِكَ

وَاَنْ تُوزِعَنى شُكْرَكَ ْوَاَنْ تُلْهِمَنى ذِكْرَكَ

O Gott, wahrlich, ich bitte Dich mit der Bitte einen unterwürfigen, demütigen und sich verneigenden Menschen,

 خدايا از تودرخواست مى كنم درخواست شخص فروتن خوار ترسان

 اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُك سُؤ الَ خاضِعٍ مُتَذَلِّلٍ خاشِعٍَ

 mir Nachsicht und Barmherzigkeit zu erweisen,

 كه بر من آسان گيرى و به من رحم كنى

 اَنْ تُسامِحَنى وَتَرْحَمَنى

und mich erfüllt und zufrieden zu machen mit dem, was Du mir zugeteilt hast, und gib mir Bescheidenheit in jedem Zustand.

O Gott, ich bitte Dich ferner

 

و مرا به آنچه برايم قسمت كرده اى راضى و قانعم سازى

و در تمام حالات فروتنم كنى

وَتَجْعَلَنىبِقَِسْمِكَ راضِياً قانِعاً

وَفى جَميعِ الاْحْوالِ مُتَواضِعاً

mit der Bitte eines Menschen, dessen Bedürftigkeit sich verschlimmert hat, der Dir in Schwierigkeiten sein Bedürfnis dargelegt hat

خدايا از تو درخواست كنم درخواست كسى كه سخت فقير و بى چيز شده

و خواسته اش را هنگام سختيها پيش تو آورده

اَللّهُمَّ وَاَسْئَلُك َسُؤ الَ مَنِ اشْتَدَّتْ فاقَتُهُ

وَاَنْزَلَ بِكَ عِنْدَ الشَّدآئِدِ حاجَتَهُ

und dessen Wunsch nach dem, was bei Dir ist, groß wurde,

O Gott, Deine Herrschaft ist erhaben. Deine Stellung ist hoch,

 

و اميدش بدانچه نزد تو است بسيار بزرگ است

خدايا سلطنت و پادشاهيت بس بزرگ و مقامت بسى بلند است

 وَعَظُم فيما عِنْدَكَ رَغْبَتُه

ُ اَللّهُمَّ عَظُمَ سُلْطانُكَ وَعَلا مَكانُكَ

 

Deine Planung ist verborgen. Dein Befehl ist offenbar, Deine Herrschaft ist überwältigend, Deine Macht ist unbehindert und

مكر و تدبيرت در كارها پنهان و امر و فرمانت آشكار است قهرت غالب و قدرت و نيرويت نافذ است

وَخَفِىَمَكْرُكَ وَظَهَرَ اَمْرُكَ وَغَلَبَ قَهْرُكَ وَجَرَتْ قُدْرَتُكَ

von Deiner Herrschaft ist das Entkommen unmöglich.

O Gott, ich finde keinen, der meine Sünden vergibt; keinen, der meine hässlichen Eigenschaften verhüllt

و گريز ازتحت حكومت تو ممكن نيست

خدايا نيابم براى گناهانم آمرزنده اى و نه براى كارهاى زشتم پرده پوشى

وَلا يُمْكِنُ الْفِرارُمِنْ حُكُومَتِكَ

اَللّهُمَّ لا اَجِدُ لِذُنُوبى غافِراً وَلا لِقَبائِحى ساتِراً

 

  und meine  hässliche Tat in eine schöne verkehrt, außer Dir. Kein Gott ist außer Dir!

و نه كسى را كه عمل زشت مرا به كار نيك تبديل كند جز تو

نيست معبودى جز تو

وَلا لِشَىْءٍ مِنْ عَمَلِىَ الْقَبيحِ بِالْحَسَنِ مُبَدِّلاً غَيْرَكَ

لا اِلهَ اِلاّ اَنْت

Gepriesen und gelobt seiest Du. Ich habe mir selbst unrecht getan. Ich war kühn und meiner Unwissenheit

منزهى تو و به حمد تو مشغولم من به خويشتن ستم كردم

و در اثر نادانيم دليرى كردم

سُبْحانَكَ وَبِحَمْدِكَ ظَلَمْتُ نَفْسى

وَتَجَرَّاءْتُ بِجَهْلى

und habe mich auf Dein früheres Gedenken an mich und Deine Gunst mir gegenüber verlassen.

و به اينكه هميشه ازقديم به ياد من بوده وبر من لطف و بخشش داشتى آسوده خاطر نشستم

وَسَكَنْتُ اِلى قَديمِ ذِكْرِكَ لى وَمَنِّكَ عَلَىَّ

O Gott, o mein Beschützer! Wie viel Hässliches hast Du verhüllt!

اى خدا اى مولاى من چه بسيار زشتيها كه از من پوشاندى

اَللّهُمَّ مَوْلاىَ كَمْ مِنْ قَبيحٍ سَتَرْتَهُ

Wie viel bedrücktes Leiden hast Du behoben!

 Wie oft hast Du ein Straucheln aufgefangen!

 Wie viele Unglücke hast Du abgewendet

وچه بسيار بلاهاى سنگين كه از من بازگرداندى

و چه بسيار لغزشها كه از آن نگهم داشتى

و چه بسيار ناراحتيها كه از من دور كردى

 

وَكَمْ مِنْ فادِحٍ مِنَ الْبَلاَّءِ اَقَلْتَهُ

وَكَمْ مِنْ عِثارٍ وَقَيْتَهُ

وَكَمْ مِنْ مَكْرُوه ٍدَفَعْتَهُ

 

und wie viel schönes Lob, dessen ich nicht wert war, hast Du verbreitet!

O Gott, mein Unglück hat sich verschlimmert, mein schlechter Zustand ist bedrückend

و چه بسيار مدح و ثناى خوبى كه من شايسته اش نبودم و تو آن را منتشر ساختى

 خدايا بلاى من بسى بزرگ است و بدى حالم از حد گذشته

وَكَمْ مِنْ ثَناَّءٍ جَميلٍ لَسْتُ اَهْلاً لَهُ نَشَرْتَهُ

اَللّهُمَّ عَظُمَ بَلاَّئى وَاَفْرَطَ بى سُوَّءُ حالى

meine Werke sind zu gering, meine Fesseln halten mich zurück,

و اعمالم نارسا است و زنجيرهاى علايق مرا خانه نشين كرد

وَقَصُرَتْ بى اَعْمالى وَقَعَدَتْ بى اَغْلالى

 meine weit hergeholten Hoffnungen auf ein langes Leben und auf dieser Welt mit ihren Illusionen haben mich von meinem Gewinn zurückgehalten,

و آرزوهاى دور و دراز مرا از رسيدن به منافعم بازداشته

و دنيا با ظواهر فريبنده اش مرا فریفته

وَحَبَسَنى عَنْ نَفْعى بُعْدُ اَمَلى

وَخَدَعَتْنِى الدُّنْيا بِغُرُورِها

meine Seele mit ihren Vergehen und mein Hinhalten haben mich getäuscht.

O mein Herr, so bitte ich Dich bei Deiner Macht,

و نفسم بوسيله جنايتش و به مسامحه گذراندم اى آقاى من پس از تو مى خواهم به عزتت

وَنَفْسى بِجِنايَتِها وَمِطالى يا سَيِّدى فَاَسْئَلُكَ بِعِزَّتِكَ

nicht zuzulassen, dass meine schlechten Werke und Vergehen mein demütiges Flehen vor Dir verschleiert;

 كه بدى رفتار و كردار من دعايم را از اجابتت جلوگيرى نكند

 

اَنْ لا يَحْجُبَ عَنْكَ دُعاَّئى سُوَّءُ عَمَلى وَفِعالى

beschäme mich nicht meinen verborgenen Dingen, die Du von mir kennst,

و رسوا نكنى مرا به آنچه از اسرار پنهانى من میدانی

وَلا تَفْضَحْنى بِخَفِىِّ مَا اطَّلَعْتَ عَلَيْهِ مِنْ سِرّى

 

und eile nicht mit Deiner Bestrafung für das, was ich in meinen einsamen Stunden begangen habe: sei es ein schändliches Verhalten, eine schlechte Tat,

و شتاب نكنى در عقوبتم براى رفتار بد و كارهاى بدى كه در خلوت انجام دادم  

وَلا تُعاجِلْنى بِالْعُقُوبَةِ عَلى ما عَمِلْتُهُ فى خَلَواتى مِنْ سُوَّء فِعْلىِ

 meine fortgesetzte Nachlässigkeit, meine Unwissenheit, meine mannigfaltigen Begierden oder meine Unachtsamkeit.

و ادامه دادنم به تقصير و نادانى و زيادى شهوت رانى و بى خبريم

وَاِساَّئَتى وَدَوامِ تَفْريطى وَجَهالَتى وَكَثْرَةِ شَهَواتى وَغَفْلَتى

Und bei Deiner Macht, O Gott, erbarme Dich meiner in jedem Fall

 

و خدايا به عزتت سوگند كه در تمام احوال نسبت به من مهربان باش

وَ كُنِ اللّهُمَّ بِعِزَّتِكَ لى فى كُلِّ الاْحْوالِ رَؤُفاً

und sei mir in jeder Angelegenheit gnädig. Mein Gott und mein Herr!

و در تمام امور بر من عطوفت فرما

اى معبود من و اى پروردگار من

وَعَلَىَّ فى جَميعِ الاُْمُورِ عَطُوفاً

اِلهى وَرَبّى

 

Wen hab ich außer Dir, den ich um die Beseitigung meiner Nöte und um die Beachtung meiner Angelegenheit Bitte?

 

جز تو كه را دارم كه رفع گرفتارى و توجه در كارم را از او درخواست كنم

مَنْ لى غَيْرُكَ اَسْئَلُهُ كَشْفَ ضُرّى وَالنَّظَرَ فى اَمْرى

O mein Gott und mein Beschützer!

Du hast mir einen Befehl vorgeschrieben, bei dem ich in der Laune meiner eigenen Seele gefolgt bin

ای خدا ای مولای من تو بر من حكم و دستوری مقرر فرمودی و من در آن به نافرمانی پيرو هوای نفس گرديدم

 اِلهى وَمَوْلاىَ اَجْرَيْتَ عَلَىَّ حُكْماً اِتَّبَعْتُ فيهِ هَوى نَفْسى

 

und dem gegenüber ich bei der Verschönerung meines Feindes nicht wachsam blieb. So verleitete er mich, der Laune meiner Seele zu folgen

و خود را از وسوسه دشمن (نفس و شيطان) كه معصيتها را در نظرم جلوه گر ساخته و فريبم داد حفظ نكردم

وَلَمْ اَحْتَرِسْ فيهِ مِنْ تَزْيينِ عَدُوّى فَغَرَّني بِما اَهْوى

und darin begünstigte ihn außerdem das Schicksal,

و قضای آسمانی نيز مساعدت كرد

وَاَسْعَدَهُ عَلى ذلِكَ الْقَضاء

indem ich durch das, was bei mir in Kraft gesetzt wurde, einige Deiner Gesetze verletzt habe

 تا آنكه من در اين رفتار از بعضی حدود و احكامت قدم بيرون نهادم

 فَتَجاوَزْتُ بِما جَرى عَلَي مِنْ ذلِكَ بَعْضَ حُدُودِكَ

 

und gegen einiger Deiner Gebote ungehorsam war.

و در بعضی اوامرت راه مخالفت پيمودم

وَخالَفْتُ بَعْضَ اَوامِرِكَ

Nun preise ich Dich in allen Angelegenheiten

حال در تمام اين امور تو را ستايش می كنم

فَلَكَ الْحَمْدُ (اَلْحُجَّةُ) عَلي في جَميعِ ذلِك

So hast Du diese Beweise gegen mich, ohne das ich irgendein Argument habe in dem, was mir durch Deine Bestimmung widerfahren ist

و مرا در آنچه رفته است بر تو هيچ حجتی نخواهد بود با آنكه در آن قضای تو بوده

وَلا حُجَّةَ لي فيما جَرى عَلَيَّ فيهِ قَضاؤُكَ

 

noch in dem, was Dein Erlass und Deine Heimsuchung mir auferlegt haben.

و قضا و آزمايش تو مرا بر آن ملزم ساخته

وَاَلْزَمَني حُكْمُكَ وَبَلاؤُكَ

 

Und ich komme nun zu Dir, O mein Gott, nach meiner Unzulänglichkeit und meiner Unmäßigkeit gegenüber mir selbst,

 و با اين حال بار خدايا به درگاهت پس از کوتاهی در اطاعت تو و ستم بر نفس خویش باز آمده ام

وَقَدْ اَتَيْتُكَ يا اِلـهي بَعْدَ تَقْصيري وَاِسْرافي عَلى نَفْسي

meine Entschuldigung anbietend, bedauernd, gebrochen, entschuldigend, um Verzeihung bittend, bereuend, zugebend, unterwürfig, eingestehend.

با عذر خواهی و پشيمانی و شكسته دلی و تقاضای عفو و آمرزش و توبه و زاری و تصديق و اعتراف بر گناه خود

مُعْتَذِراً نادِماً مُنْكَسِراً مُسْتَقيلاً مُسْتَغْفِراً مُنيباً مُقِرّاً مُذْعِناً مُعْتَرِفا

Ich finde keine Zuflucht vor dem, was durch mich geschehen ist, und keinen Schutz, zu dem, ich mich mit meiner Angelegenheit wenden könnte

 نه از آنچه كردم محل فراری دارم و نه جايی كه برای اصلاح كارم تا بدان روی كنم و پناه برم

لا اَجِدُ مَفَرّاً مِمّا كانَ مِنّي وَلا مَفْزَعاً اَتَوَجَّهُ اِلَيْهِ في اَمْري

es sei denn, Du nimmst meine Entschuldigung an und nimmst mich in die Fülle Deiner Barmherzigkeit auf.

مگر آنكه تو باز عذرم بپذيری و مرا در پناه رحمت بی منتهايت داخل كنی

غَيْرَ قَبُولِكَ عُذْري وَاِدْخالِكَ اِيّايَ في سَعَة (مِنْ) رَحْمَتِك

O mein Gott, so nimm meine Entschuldigung an, sei gnädig zu mir in meiner unheilvollen Not, und befreie mich von der Enge meiner Fesseln.

ای خدا عذرم بپذير و بر اين حال پريشانم ترحم فرما و از بند سخت گناهانم رهايی بخش

اَللّـهُمَّ (اِلـهي) فَاقْبَلْ عُذْري وَارْحَمْ شِدَّةَ ضُرّي وَفُكَّني مِنْ شَدِّ وَثاقي

O Herr erbarme Dich der Schwäche meines Körpers, der Zartheit meiner Haut und der Feinheit meiner Knochen.

ای پروردگار من بر تن ضعيف و پوست نازک و استخوان بی طاقتم ترحم كن

يا رَبِّ ارْحَمْ ضَعْفَ بَدَني وَرِقَّةَ جِلْدي وَدِقَّةَ عَظْمي

O Du, der den Antrieb gab, zu meiner Schöpfung, meiner Gedenken,  mich zu erziehen, zu mir gütig zu sein und mich zu ernähren,

ای کسیکه آغاز کردی به آفرینش من و به یاد من و پرورش و احسان من و خوراک دادنم

يا مَنْ بَدَأَ خَلْقي وَذِكْري وَتَرْبِيَتي وَبِرّى وَتَغْذِيَتي

überlasse mich Deiner von Dir angefangenen Güte und Deiner vorausgegangenen Wohltat zu mir.

اكنون به همان بزرگوارى و كرم نخستت و سابقه احسانى كه به من داشتى مرا ببخش

 

هَبْني لاِبـْتِداءِ كَرَمِكَ وَسالِفِ بِرِّكَ بي

O mein Gott, mein Gebieter und mein Herr!

 

ای خدای من ای سيد و مولای من

يا اِلـهي وَسَيِّدي وَرَبّي

Wirst Du mich denn mit Deinem Feuer quälen, nachdem ich mich zu Deiner Einheit bekannt habe

آيا باور كنم كه مرا در آتش می سوزانی با وجود آنكه به توحيد و يكتائيت گرويدم

اَتُراكَ مُعَذِّبي بِنارِكَ بَعْدَ تَوْحيدِك

nachdem die Erkenntnis von Dir mein Herz ergriffen,

و با آنكه دلم به نور معرفتت روشن گرديد

وَبَعْدَ مَا انْطَوى عَلَيْهِ قَلْبي مِنْ مَعْرِفَتِكَ

meine Zunge beständig Deiner gedacht

و زبانم به ذكرت گويا شد

وَلَهِجَ بِهِ لِساني مِنْ ذِكْرِك

und mein Gemüt sich in Liebe zu Dir an Dich geklammert hat

و در باطنم عقد محبت تو پیوند خورده

وَاعْتَقَدَهُ ضَميري مِنْ حُبِّكَ

 

und nach aufrichtigem Bekenntnis und demütigem Flehen mich Deiner Herrschaft ergebend?

و بعد از آنكه از روی صدق و خضوع و مسكنت به مقام ربوبيتت اعتراف كردم

وَبَعْدَ صِدْقِ اعْتِرافي وَدُعائي خاضِعاً لِرُبُوبِيَّتِك

Wie fern ist das von Dir! Du bist viel zu gütig, um einen, den Du erzogen hast, verloren gehen zu lassen,

بسيار دور است تو بزرگوارتر از آنى كه از نظر دور دارى كسى را كه خود پروريده اى

هَيْهاتَ اَنْتَ اَكْرَمُ مِنْ اَنْ تُضَيِّعَ مَنْ رَبَّيْتَه

 einen, den Du in Deiner Nähe gebracht hast, wieder von Dir zu entfernen,

يا آنكه دور كنی كسی را كه خود نزدیکش کرده

اَوْ تُبْعِدَ (تُبَعِّدَ) مَنْ اَدْنَيْتَه

 einen, dem Du Wohnstätte gegeben hast, wieder zu vertreiben,

يا برانی آن را كه به او جا دادی

اَوْ تُشَرِّدَ مَنْ اوَيْتَه

oder einen, dem Du Genüge und Gnade erwiesen hast, dem Unglück zu überlassen.

 يا تسليم بلا و گرفتارى كنى كسى را كه خود سرپرستى كرده و به لطف پروريده اى

اَوْ تُسَلِّمَ اِلَى الْبَلاءِ مَنْ كَفَيْتَهُ وَرَحِمْتَهُ

O wüsste ich doch, mein Gott, mein Gebieter, mein Herrscher

و ای كاش می دانستم ای خدای من و سيد و مولای من

 وَلَيْتَ شِعْرى يا سَيِّدي وَاِلـهي وَمَوْلايَ

 

ob Du das Feuer herrschen lässt über Gesichter, die sich vor Deiner Erhabenheit unterwürfig niedergeworfen haben,

 آیا چیره می کنی آتش دوزخ را بر آن رخسارها كه در پيشگاه عظمتت  به سجده افتاده

 

اَتُسَلِّطُ النّارَ عَلى وُجُوه خَرَّتْ لِعَظَمَتِكَ ساجِدَةً

 

über Zungen, die aufrichtig das Bekenntnis Deiner Einheit zum Ausdruck bringen und Dir Lob danken

و بر آن زبانها كه به راستی ناطق به توحيد تو و گويا به حمد و سپاس تواند

 

وَعَلى اَلْسُن نَطَقَتْ بِتَوْحيدِكَ صادِقَةً وَبِشُكْرِكَ مادِحَة

über Herzen, die deine Gottheit mit tiefer Überzeugung anerkannt haben,

 يا بر آن دلها كه از روی صدق و يقين به خدائی تو معترفند

 

وَعَلى قُلُوب اعْتَرَفَتْ بِاِلهِيَّتِكَ مُحَقِّقَة

auf Gemüter, die soviel an Wissen von Dir umfassen, bis sie demütig geworden sind

 يا بر آن جانها كه از علم و معرفت در پيشگاه جلالت خاضع و خاشعند

وَعَلى ضَمائِرَ حَوَتْ مِنَ الْعِلْمِ بِكَ حَتّى صارَتْ خاشِعَة

und über Körperglieder, die in Gehorsam zu den Orten deiner Verehrung eilen

 يا بر آن اعضايی كه مشتاقانه به مكانهای عبادت و جايگاه طاعتت می شتابند

 

وَعَلى جَوارِحَ سَعَتْ اِلى اَوْطانِ تَعَبُّدِكَ طائِعَة

und sich unterwerfen um Deine Vergebung gebeten haben?

 

 و به اعتقاد كامل از درگاه كرمت آمرزش می طلبند

 

وَاَشارَتْ بِاسْتِغْفارِكَ مُذْعِنَة

Dies entspricht nicht unseren Erwartungen von Dir, und nicht dem, was uns über Deine Huld berichtet wurde , O Großmütiger ! Mein Herr,

 چنین گمانی بر تو نیست واز فضل تو چنين خبری ای خدای كریم به ما نرسيده

 

 ما هكَذَا الظَّنُّ بِكَ وَلا اُخْبِرْنا بِفَضْلِكَ عَنْكَ يا كَريم يا رَبِّ

 

und Du lenkst meine Schwächen gegenüber den wenigen Unglücksfällen dieser Welt

و تو ناتوانی مرا در مقابل اندکی از بلای دنیا و کیفرهای ناچیز آن می دانی

 

وَاَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفي عَنْ قَليل مِنْ بَلاءِ الدُّنْيا وَعُقُوباتِها

 

und deren Bestrafungen und jenen Unannehmlichkeiten, die ihren Bewohnern zustoßen,

 واز ناملایماتی که براهل آن می رسد

وَما يَجْري فيها مِنَ الْمَكارِهِ عَلى اَهْلِها

obwohl es sich um ein Unglück und eine Widrigkeit von minimalem Verbleib,

با آنكه اين بلا و ناراحتى دوامش كم است

عَلى اَنَّ ذلِكَ بَلاءٌ وَمَكْرُوهٌ قَليلٌ مَكْثُهُ

 

geringem Bestehen und kurzer Dauer handelt.

 دورانش ناچيز و مدتش كوتاه است

 يَسيرٌ بَقاؤُهُ، قَصيرٌ مُدَّتُهُ

 

Wie sollte ich also das Unglück des Jenseits und die gewaltigen Unannehmlichkeiten in ihm ertragen können?

 

پس چگونه تاب تحمل بلاى آخرت و آن ناملايمات بزرگ را در آنجا دارم

فَكَيْفَ احْتِمالي لِبَلاءِ الاْخِرَةِ وَجَليلِ (حُلُولِ) وُقُوعِ الْمَكارِهِ فيها

 

Denn es handelt sich um ein Unglück, dessen Dauer lang, dessen Verbleib unendlich ist

 و حال آنكه مدت آن عذاب طولانی است ودوام آن هميشگی است

 

وَهُوَ بَلاءٌ تَطُولُ مُدَّتُهُ وَيَدُومُ مَقامُهُ

 

und dessen Erleider keine Erleichterung gewährt wird, denn es resultiert aus Deinem Zorn. Deiner Vergeltung und Deiner Wut,

 و بر اهل آن تخفيفی نيست چرا كه آن عذاب تنها از قهر و غضب و انتقام تو سرچشمه گرفته

 

 وَلا يُخَفَّفُ عَنْ اَهْلِهِ لاَِنَّهُ لا يَكُونُ إلاّ عَنْ غَضَبِكَ وَاْنتِقامِكَ وَسَخَطِكَ

 

denen die Himmel und die Erde nicht widerstehen können.

 

كه هيچكس از اهل آسمان و زمين تاب تحمل آن ندارد

 

 وَهذا ما لا تَقُومُ لَهُ السَّمـاواتُ وَالاَْرْضُ

 

O mein Herr, wie sollte ich also!

Denn ich bin Dein schwacher, demütiger, niederer, elender, unterwürfige Diener.

ای سيد من پس من بنده ناتوان ذليل و حقير و فقير و دور مانده ازتو چگونه تاب آن عذاب دارم

يا سَيِّدِي فَكَيْفَ لي  وَاَنَا عَبْدُكَ الضَّعيـفُ الـذَّليـلُ الْحَقيـرُ الْمِسْكيـنُ الْمُسْتَكين

 

O mein Gott. mein Gebieter, mein Herr und mein Beschützer!

ای خدای من ای پروردگار من و سيد و مولای من

 

يا اِلهي وَرَبّي وَسَيِّدِي وَمَوْلاي

Über welche Dinge soll ich bei Dir klagen,

از كدامين سختيهای امورم شكايت كنم

 َ لاَِيِّ الاُْمُورِ اِلَيْكَ اَشْكُو

 

und über welche von ihnen soll ich lamentieren und weinen?

 وبرای كداميك شیون و زاری کنم

 

 وَلِما مِنْها اَضِجُّ وَاَبْكي

 

Über die Leiden und die Schwere der Qual

برای عذاب دردناک  و سختیش

لاَِليمِ الْعَذابِ وَشِدَّتِهِ

 

oder über die lange und dauerhafte Drangsal ?

 يا برای  طول مدت ودوامش

 

 اَمْ لِطُولِ الْبَلاءِ وَمُدَّتِهِ

 

Wenn Du mich mit Deinem Feinden zusammen den Strafen aussetzt

پس اگرتو مرا با دشمنانت  به انواع عقوبت معذب گردانی

فَلَئِنْ صَيَّرْتَنى لِلْعُقُوباتِ مَعَ اَعْدائِكَ

 

und mich mit denjenigen zusammenbringst, die Deiner Drangsal überlassen worden sind

و با اهل عذابت همراه كنی

وَجَمَعْتَ بَيْني وَبَيْنَ اَهْلِ بَلائِكَ

 

und mich von Deinen Freunden und Deiner geliebten Dienern trennst

 و از جمع دوستان و خاصانت جدا سازی

 

 وَفَرَّقْتَ بَيْني وَبَيْنَ اَحِبّائِكَ وَاَوْليائِكَ

 

und angenommen würde, O mein Gott und mein Beschützer, ich wäre fähig, Deiner Bestrafung zu ertragen,

 در آن حال گيرم كه بر آتش عذاب تو ای خدای من و سيد و مولای من و پروردگار من صبوری كنم

 

 فَهَبْني يا اِلـهى وَسَيِّدِي وَمَوْلايَ وَرَبّي صَبَرْتُ عَلى عَذابِكَ

 

wie sollte ich dann die Trennung von Dir ertragen?

چگونه بر دوری تو صبر توانم كرد

 

 فَكَيْفَ اَصْبِرُ عَلى فِراقِكَ

 

Und angenommen, ich könnte die Hitze Deines Feuers erdulden,

 و گيرم كه بر حرارت آتشت شكيبا باشم

 

 وَهَبْني (يا اِلـهي) صَبَرْتُ عَلى حَرِّ نارِكَ

 

wie sollte ich es ertragen, nicht auf Deiner Großzügigkeit zu schauen?

 

 چگونه چشم از بزرگواریت توانم پوشيد

 

فَكَيْفَ اَصْبِرُ عَنِ النَّظَرِ اِلى كَرامَتِكَ

 

Oder wie sollte ich in Deinem Feuer wohnen, da meine Hoffnung Deine Vergebung ist?

 يا چگونه در آتش دوزخ آرام گيرم با اينكه اميدواری  به عفو و رحمت بی منتهايت دارم

 

اَمْ كَيْفَ اَسْكُنُ فِي النّارِ وَرَجائي عَفْوُكَ

 

So schwöre ich aufrichtig bei Deiner Macht, O mein Herr und Beschützer,

باری به عزتت ای سيد و مولای من به راستی سوگند می خورم

 

فَبِعِزَّتِكَ يا سَيِّدى وَمَوْلايَ اُقْسِمُ صادِقاً

 

wenn Du mir die Sprache lässt, das ich aus der Mitte der Bewohner des Feuers mit den Wehklagen der Hoffnungsvollen lamentieren werde.

 اگر مرا گویا رها کنی چنان آرزومندانه به سویت میان اهل آتش ضجه کنم 

 

 لَئِنْ تَرَكْتَني ناطِقاً لاَِضِجَّنَّ اِلَيْكَ بَيْنَ اَهْلِها ضَجيجَ الاْمِلينَ (الاْلِمينَ)

 

und ich werde dich so anrufen wie jemand dessen Schreie gehört werden

 وچنان  فریادها  بسويت زنم همچون کسی که فريادرسی دارد

 

 وَلاََصْرُخَنَّ اِلَيْكَ صُراخَ الْمَسْتَصْرِخينَ

 

und den Abstand zu dir dermaßen beweinen wie jemand der seinen Nächsten verloren hat

و چنان شیون و زاری کنم بر دوری تو مانند عزيز گم كردگان

 وَلاََبْكِيَنَّ عَلَيْكَ بُكاءَ الْفاقِدينَ

 

und Dich anrufen, "wo bist Du", O Du Freund der Gläubigen,

 و با صدای بلند تو را نعره زنم  كه کجایی ای یارو ياور اهل ايمان

 

 وَلاَُنادِيَنَّكَ اَيْنَ كُنْتَ يا وَلِيَّ الْمُؤْمِنينَ

 

O Du Ziel der Hoffnungen der Dich Erkennenden,

 و ای منتهای آرزوی عارفان

 

 يا غايَةَ آمالِ الْعارِفينَ

 

O Du Helfer jener, die Hilfe suchen,

 و ای فريادرس درماندگان

 

 يا غِياثَ الْمُسْتَغيثينَ

 

Du Geliebter der Herzen der Aufrichtigen und O Gott aller Weltbewohner.

 و ای دوست دل راستگويان و ای يكتا خدای عالميان

 

 يا حَبيبَ قُلُوبِ الصّادِقينَ، وَيا اِلهَ الْعالَمينَ

 

Kann man davon ausgehen dass Du, -gepriesen seiest Du, O mein Gott, und Dir ist das Lob-,

 آيا براستی درباره تو ای خدای پاك و منزه و ستوده صفات می توان اینگونه گمان كرد

 

اَفَتُراكَ سُبْحانَكَ يا اِلهى وَبِحَمْدِكَ

 

die Stimme eines Dir ergebenen Dieners hörst, der in Deinem Feuer gefangen ist wegen seiner Verfehlungen

 كه بشنوی در آتش فرياد بنده مسلمانی را كه به نافرمانی اش گرفتار شده

 

 تَسْمَعُ فيها صَوْتَ عَبْد مُسْلِم سُجِنَ (يُسْجَنُ) فيها بِمُخالَفَتِهِ

 

und der wegen seines Ungehorsams den Geschmack seiner Qual zu schmecken bekommt

 و سختی عذاب آن را به كيفر گناهش می چشد

 

 وَذاقَ طَعْمَ عَذابِها بِمَعْصِيَتِهِ

 

und der wegen seiner Verbrechen und vergehen in dessen Schichten gefangen ist,

 وبه واسطه جرم و سرکشی اش ميان طبقات آن زندانی گرديده

 

وَحُبِسَ بَيْنَ اَطْباقِها بِجُرْمِهِ وَجَريرَتِهِ

 

und der klagt, ein Klagen das die Hoffnung auf deine Gnade beinhaltet,

 و چه ضجه و ناله ها که به اميد رحمت بی منتهاي تو بلند کرده

 

وَهُوَ يَضِجُّ اِلَيْكَ ضَجيجَ مُؤَمِّل لِرَحْمَتِكَ

 

und Dich mit der Sprache derjenigen, die sich zu Deiner Einheit bekennen ruft

 و به زبان اهل توحيد تو را می خواند

 

 وَيُناديكَ بِلِسانِ اَهْلِ تَوْحيدِكَ

 

und sich an deine Herrschaft anhängt oh mein Gott

 و به بنده پروریت متوسل می شود ای مولای من

 

وَيَتَوَسَّلُ اِلَيْكَ بِرُبُوبِيَّتِك َيا مَوْلايَ

 

Mein Beschützer, sollte er dann in der Qual verbleiben, da er Hoffnung hat auf Deiner frühere Milde?

 پس چگونه در آتش عذاب  بماند در حالیکه  به سابقه بخشش و بردباریت  چشم دارد

 

 فَكَيْفَ يَبْقى فِي الْعَذابِ وَهُوَ يَرْجُو ما سَلَفَ مِنْ حِلْمِكَ

 

Oder wie sollte ihm das Feuer Schmerzen bereiten, da er auf Deine Güte und Gnade hofft?

  يا چگونه درد آتش او را بگیرد و حال آنكه به فضل و كرمت اميدوار است

 

 اَمْ كَيْفَ تُؤْلِمُهُ النّارُ وَهُوَ يَأْملُ فَضْلَكَ وَرَحْمَتَكَ

 

Oder wie sollten ihn seine Flammen verbrennen, da Du seine Stimme hörst und seinen Zustand siehst?

  يا چگونه شراره های آتش او را بسوزاند در آن حال كه تو صدایش را بشنوی و مکانش را ببینی

 

اَمْ كَيْفَ يُحْرِقُهُ لَهيبُها وَاَنْتَ تَسْمَعُ صَوْتَهُ وَتَرى مَكانَه

 

Oder wie sollte ihn sein Ächzen umhüllen, da Du seine Schwäche kennst?

  يا چگونه شعله های دوزخ او را احاطه كند با آنكه ضعف و بی طاقتيش را می دانی

 

اَمْ كَيْفَ يَشْتَمِلُ عَلَيْهِ زَفيرُها وَاَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفَهُ

 

Oder wie sollte er zwischen seinen Schichten geschüttelt werden, da Du seine Wahrhaftigkeit kennst?

  يا چگونه میان طبقات آتش دست و پا زند با آنكه تو به صدق (دعای) او آگاهی

 

 اَمْ كَيْفَ يَتَقَلْقَلُ بَيْنَ اَطْباقِها وَاَنْتَ تَعْلَمُ صِدْقَهُ

 

Oder wie soll er , da er dich als herren nennt?

 

  يا چگونه مأموران دوزخ او را برانند با آنكه تو را به پروردگاری می خواند

 

 اَمْ كَيْفَ تَزْجُرُهُ زَبانِيَتُها وَهُوَ يُناديكَ يا رَبَّهُ

 

Oder wie soll er auf Deine Gnade hoffen, ihn aus ihm zu befreien, da Du ihn preisgegeben hast?

  يا چگونه به فضل تو اميد آزادی از آتش دوزخ داشته باشد و تو او را به دوزخ واگذاری

 

 اَمْ كَيْفَ يَرْجُو فَضْلَكَ في عِتْقِهِ مِنْها فَتَتْرُكُهُ فيها

 

Das ist nicht, was von Dir erwartet wird, noch das, was von Deiner Freigebigkeit bekannt ist,

هيهات  چنین گمانی به تو نیست و فضل و احسانت اینگونه شناخته نشده

 

هَيْهاتَ ما ذلِكَ الظَّنُ بِكَ وَلاَ الْمَعْرُوفُ مِنْ فَضْلِكَ

 

noch ähnelt es Deiner Güte und Freundlichkeit, die Du jenen erwiesen hast, die sich zu Deiner Einheit bekennen.

  واين معامله به رفتار با بندگان موحدت كه همه احسان و عطا بوده  شباهت ندارد

 

وَلا مُشْبِهٌ لِما عامَلْتَ بِهِ الْمُوَحِّدينَ مِنْ بِرِّكَ وَاِحْسانِكَ

 

So behaupte ich mit Gewissheit, das , wäre es nicht um dessentwillen , was Du bezüglich der Bestrafung der Dich Leugnenden befohlen

پس قطعا مطمئنم  كه اگر تو بر منكران خداييت حكم به آتش قهر خود نكرده

 

 فَبِالْيَقينِ اَقْطَعُ لَوْ لا ما حَكَمْتَ بِهِ مِنْ تَعْذيبِ جاحِديكَ

 

und bezüglich des ewigen Heims jener, die sich hartnäckig widersetzen, vorherbestimmt hast

  و فرمان هميشه ماندن درعذاب دوزخ را به سرکشان نداده بودی

 

 وَقَضَيْتَ بِهِ مِنْ اِخْلادِ مُعانِدِيكَ

 

Du das ganze Feuer in Kühle und Sicherheit verwandeln würdest

 حتما آتش دوزخ را به تمامی سرد و سالم می كردی

 

 لَجَعَلْتَ النّارَ كُلَّها بَرْداً وَسَلاماً

 

und niemand fände darin einen Platz zum Ausruhen oder Verweilen.

 

  و هيچكس درآن جای و منزل نمی یافت

 

 وَما كانَت لاَِحَد فيها مَقَرّاً وَلا مُقاماً

 

Aber Du , heilig sind Deine Namen,

وليكن تو ای خداوندی که نامهای مباركت مقدس است

 

لكِنَّكَ تَقَدَّسَتْ اَسْماؤُكَ

 

hast geschworen, das Du es mit den Ungläubigen, beide Dschinn und Menschen, füllen wirst,

 قسم ياد كرده ای كه دوزخ را ازتمامی كافران جن و انس پر کنی

 

 اَقْسَمْتَ اَنْ تَمْلاََها مِنَ الْكافِرينَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنّاسِ اَجْمَعينَ

 

und das Du jene, die hartnäckig widerstehen, ewig darin verweilen lässt.

 

  و سرکشان و ستیزنده گان را برای همیشه در آن جاویدان سازی

 

 وَاَنْ تُخَلِّدَ فيهَا الْمُعانِدينَ

 

Und Du , erhaben sei Dein Lob, hast am Anfang gesprochen und warst freigiebig durch Deine Gunst:

 

 و تو را که ستايش بی حد سزاست  در ابتداء بدون سابقه فرمودى و به اين انعام از روى بزرگوارى تفضل كردى

 

وَاَنْتَ جَلَّ ثَناؤُكَ قُلْتَ مُبْتَدِئاً وَتَطَوَّلْتَ بِالاًِنْعامِ مُتَكَرِّماً

 

"Ist denn einer, der gläubig ist, dem gleich, der gottlos ist? Nein, sie sind nicht gleich."

 

که آيا (در آخرت) اهل ايمان با فاسقان يكسانند هرگز يكسان نيستند

 

اَفَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ

 

Mein Gott, mein Herr!

So bitte ich Dich bei der Macht,

ای خدای من و سيد من از تو درخواست می كنم به قدرتی که مسلطش کردی

 

 اِلهى وَسَيِّدى فَأَسْأَلُكَ بِالْقُدْرَةِ الَّتى قَدَّرْتَها

 

die Du Dir zugeteilt hast und der Entscheidung, die Du bestimmt und auferlegt hast, und mit der Du den überwältigt hast,

  و به فرمانی كه مسلمش کردی و حکم دادی و بر هر کس آن را اجرا کردی غلبه کرد

 

 وَبِالْقَضِيَّةِ الَّتي حَتَمْتَها وَحَكَمْتَها وَغَلَبْتَ مَنْ عَلَيْهِ اَجْرَيْتَها

 

gegen den Du sie in Kraft gesetzt hast, das Du mir in dieser Nacht und zu dieser Stunde jedes Vergehen, das ich begangen habe,

 كه درهمين شب و همين ساعت هر جرمی و هر گناهی كه كرده ام ببخشی

 

اَنْ تَهَبَ لى فى هذِهِ اللَّيْلَةِ وَفي هذِهِ السّاعَةِ كُلَّ جُرْم اَجْرَمْتُهُ

 

und jede Sünde, die ich gemacht habe, und jede Hässlichkeit, die ich verborgen habe,

 و هر گناهی مرتکب شده ام و هر كار زشتی پنهان داشته ام

 

وَكُلَّ ذَنْب اَذْنَبْتُهُ، وَكُلَّ قَبِيح اَسْرَرْتُهُ

 

und jede Torheit, die ich stattfinden ließ, gleich ob ich sie verborgen oder kundgetan habe, ob ich sie versteckt oder offenbart habe

 و هر نادانى كه كردم چه كتمان كردم و چه آشكار چه پنهان كردم و چه در عيان

 وَكُلَّ جَهْل عَمِلْتُهُ، كَتَمْتُهُ اَوْ اَعْلَنْتُهُ اَخْفَيْتُهُ اَوْ اَظْهَرْتُهُ

 

und jede schlechte Tat vergibst, die Du den edlen Schreibern befohlen hast, niederzuschreiben,

و هر كاربدی كه فرشتگان عالم پاك را مأمور نگارش آن نموده ای

 

 وَكُلَّ سَيِّئَة اَمَرْتَ بِاِثْباتِهَا الْكِرامَ الْكاتِبينَ

 

, jene, die Du dazu bestimmt hast, aufzupassen was von mir erscheint

همان فرشتگانی که به حفظ هر چه كرده ام موكل ساختی

 

الَّذينَ وَكَّلْتَهُمْ بِحِفْظِ ما يَكُونُ مِنّي

 

und die Du zu Zeugen zusammen mit meinen Körpergliedern gegen mich gemacht hast.

 

 و شاهد اعمالم با جوارح و اعضای من گردانيدی

وَجَعَلْتَهُمْ شُهُوداً عَلَيَّ مَعَ جَوارِحي

 

Und Du bist selbst hinter den Wächter über mich und der Zeuge dessen, was ihnen verborgen ist; doch durch Deine Gnade hast Du es verborgen und durch Deine Güte verhüllt.

 

 و فوق آن فرشتگان تو خود مراقب من بودی

و شاهد و گواه براعمالى كه از ايشان پنهان مى ماند

و به رحمتت از آنها پنهان داشتى و به فضلت پوشاندى

 

 وَكُنْتَ اَنْتَ الرَّقيبَ عَلَيَّ مِنْ وَرائِهِمْ

 َوالشّاهِدَ لِما خَفِيَ عَنْهم

 َوبِرَحمَتِكَ اَخْفَيْتَهُ، وَبِفَضْلِكَ سَتَرْتَه

Und ich bitte Dich, das Du mir einen reichlichen Anteil gewährst an allem Guten, das Du herabsendest,

 و نيز درخواست می كنم كه مرا بهره فراوان بخشی از هر خيری كه می فرستی

 

   وَاَنْ تُوَفِّرَ حَظّي مِنْ كُلِّ خَيْر اَنْزَلْتَهُ (تُنَزِّلُهُ

 

an jene Güte, die Du verleist, an jeder Wohltätigkeit, die Du entfaltest,

  و هر احسانی كه می افزايی، و هر نيكويی كه منتشر می سازی

 

 اَوْ اِحْسان فَضَّلْتَهُ اَوْ بِرٍّ نَشَرْتَهُ (تَنْشُرُه)

 

an jeder Versorgung, die Du ausbreitest, an jeder Vergebung einer Sünde, an jeder Verhüllung eines Fehlers.

  و هر رزق و روزی كه وسيع می گردانی و هر گنه كه می بخشی و هر خطا كه بر آن پرده می كشی

 

اَوْ رِزْق بَسَطْتَهُ (تَبْسُطُهُ) اَوْ ذَنْب تَغْفِرُهُ اَوْ خَطَأ تَسْتُرُهُ

 

Mein Herr, mein Herr, mein Herr,

ای رب من، ای رب من، ای رب من

 

 يا رَبِّ يا رَبِّ يا رَبِّ

 

mein Gott, mein Gebieter, mein Beschützer

ای خدای من ای سيد و مولای من ای كسی كه زمام اختيارم به دست اوست

 

 يا اِلهي وَسَيِّدي وَمَوْلايَ وَمالِكَ رِقّى

 

Besitzer meiner Knechtschaft! O Er, in dessen Hand mein Schicksal liegt, O Er , der meine Not und mein Elend kennt,

 

ای واقف از حال زار و ناتوانم ای آگه از بينوايی و وضع پريشانم

 

 يا مَنْ بِيَدِهِ ناصِيَتى يا عَليماً بِضُرّى (بِفَقْرى) وَمَسْكَنَتى

 

O Er, der über meine Armut und meine Bedürftigkeit kundig ist.

ای آگاه به احتياجم و بی چيزيم

 

 يا خَبيراً بِفَقْرى وَفاقَتى

 

Mein Herr, mein Herr, mein Herr !

 

ای رب من، ای رب من، ای رب من

 

يا رَبِّ يا رَبِّ يا رَبِّ

 

Ich bitte Dich bei Deiner Wahrheit, Deiner Heiligkeit und den größten Deiner Eigenschaften und Namen,

از تو درخواست می كنم به حق خودت و به ذات مقدست و بزرگترين صفات و اسماء مباركت

 

أَسْأَلُكَ بِحَقِّكَ وَقُدْسِكَ وَاَعْظَمِ صِفاتِكَ وَاَسْمائِكَ

 

das Du meine Zeit in der Nacht und am Tag mit dem Gedenken an Dich ausfüllst,

  كه اوقاتم را در شب و روز به ياد خود زنده و آباد گردانی

 

اَنْ تَجْعَلَ اَوْقاتي مِنَ (فِي) اللَّيْلِ وَالنَّهارِ بِذِكْرِكَ مَعْمُورَةً

 

und sie durch den Dienst für Dich verbindest,

 و  به خدمتت پيوسته داری

 

وَبِخِدْمَتِكَ موْصُولَه

 

und meine Werke annehmbar machst für Dich,

 و اعمالم را مقبول حضرتت فرمايی

 

وَاَعْمالى عِنْدَكَ مَقْبُولَةً

 

so das alle meine Werke und Litanei eine einzige Litanei sein können

  تا كردار و گفتارم همه يك جهت و خالص برای تو باشد

 

حَتّى تَكُونَ اَعْمالي وَاَوْرادى (وَاِرادَتي) كُلُّها وِرْداً واحِداً

 

meine Beschäftigung mit dem Dienst für Dich ewig.

و زندگانی ام تا ابد در خدمت و طاعتت به کار رود

 

وَحالى فى خِدْمَتِكَ سَرْمَداً

 

Mein Herr, O der, auf Den ich angewiesen bin,

ای سيد من ای كسی كه تمام تکیه گاهم اوست

 

 يا سَيِّدي يا مَنْ عَلَيْهِ مُعَوَّلي

 

O der, Dem ich meine Zustände klage!

 

 و شكايت از احوال پريشانم به حضرت اوست

 يا مَنْ اِلَيْهِ شَكَوْتُ اَحْوالی

 

Mein Herr, mein Herr, mein Herr!

 ای رب من، ای رب من، ای رب من

 

يا رَبِّ يا رَبِّ يا رَب

 

Stärke meine Körperglieder in Deinem Dienst

 به اعضا و جوارحم برای انجام خدمتت توانایی بخش

 

قَوِّ عَلى خِدْمَتِكَ جَوارِحى

 

und bekräftige mein Inneres in festen Willen

  و دلم را برای بازگشت به سویت محکم گردان

 

وَاشْدُدْ عَلَى الْعَزيمَةِ جَوانِحي

 

und verleihe mir die Ernsthaftigkeit in meiner Furcht vor Dir

  ومرا در خوف و ترس از خودت کوشا ساز 

 

وَهَبْ لِيَ الْجِدَّ في خَشْيَتِكَ

 

und Stetigkeit in meiner Verbundensein mit dem Dienst für Dich,

  و در اتصال به خدمتت پیوسته دار

 

وَالدَّوامَ فِي الاِْتِّصالِ بِخِدْمَتِكَ

 

so das ich mich leicht zu Dir bewege in den Arenen der Wetteifernden,

 تا آنكه خود را در ميدان طاعتت با پیشتازان رها کنم

 

 حَتّى اَسْرَحَ اِلَيْكَ في مَيادينِ السّابِقينَ

 

zu Dir eile zwischen den Herausragenden,

و در زمره شتابندگان بسويت سرعت گیرم

 وَاُسْرِعَ اِلَيْكَ فِي الْبارِزينَ (الْمُبادِرينَ)

 

und deine Nähe glühend begehre unter den glühend Begehrenden

  ودر صف مشتاقان به مقام قرب حضرتت بشتابم

 

 وَاَشْتاقَ اِلى قُرْبِكَ فِي الْمُشْتاقينَ

 

und mich Dir nähere, der Nähe des Aufrichtigen,

  و مانند اهل خلوص به تو نزديك گردم

 

وَاَدْنُوَ مِنْكَ دُنُوَّ الُْمخْلِصينَ

 

Dich fürchte mit der Furcht jener, die absolute Gewissheit haben

  وچون يقين كنندگان از تو بترسم 

 

 وَاَخافَكَ مَخافَةَ الْمُوقِنينَ

 

und mich mit den Gläubigen in Deiner Nähe sammle.

 

  و با اهل ايمان در جوار رحمتت همنشين باشم

 

 وَاَجْتَمِعَ فى جِوارِكَ مَعَ الْمُؤْمِنينَ

 

O Gott, wer mir Böses will, beschließe Du es für ihn! Und wer gegen mich intrigiert, gegen den intrigiere Du.

 

خدايا و هر كه  بد مرا خواهد بر او بخواه  هر كه که به نیرنگ با من برخاست به تدبیر خویش گرفتارش کن

 

 اَللّهُمَّ وَمَنْ اَرادَني بِسُوء فَاَرِدْهُ وَمَنْ كادَني فَكِدْهُ

 

Mache mich zu einem Deiner Diener, mit dem besten Anteil an Dir,

 و مرا در برخورداری از بهره ات در شمار بهترين بندگان خور قرار ده

 

 وَاجْعَلْني مِنْ اَحْسَنِ عَبيدِكَ نَصيباً عِنْدَكَ

 

zum Nächsten von ihnen in der Stellung zu Dir, zum Auserwähltesten von ihnen in der Nähe zu Dir,

و در مـقام و مـرتـبـت،  جـايـگاهم را نـزديـکتر از ايـشـان کـن و تـقرّب مـرا در پـيشـگاهت، مـخصوص تـر از آنـان قرار ده

وَاَقْرَبِهِمْ مَنْزِلَةً مِنْكَ، وَاَخَصِّهِمْ زُلْفَةً لَدَيْكَ

 

denn dies alles kann nicht erreicht werden, außer durch Deine Huld.

و بـی گـمان چـنيـن مـقامی بـه دسـت نـيايـد مگر بـه فـضل تـو؛

 فَاِنَّهُ لا يُنالُ ذلِكَ إلاّ بِفَضْلِكَ

 

Gewähre mir großzügig bei Deiner Freigebigkeit; und wende Dich mir zu bei Deiner Gnade;

و بخـشـش و بـزرگـواريـت را بـر مـن ارزانـی دار و بـه حق بـزرگـواريـت بـه مـن الـتـفات فـرمـا و بـه حق مـهربـانـيـت مـرا نـگه دار

وَجُدْ لي بِجُودِكَ وَاعْطِفْ عَلَيَّ بِمَجْدِكَ وَاحْفَظْني بِرَحْمَتِكَ

 

und lasse meine Zunge Deiner Gedenken ohne Unterlass und mein Herz bezaubert sein von Deiner Liebe!

 و زبـانـم را به يـاد خـود گـويـا و دلـم را بـه دوسـتی ات بـيتـاب گـردان

 وَاجْعَلْ لِسانى بِذِكْرِكَ لَهِجَاً وَقَلْبي بِحُبِّكَ مُتَيَّماً

 

Sei mir gnädig durch Deine günstige Erwiderung,

  و بر من منت گذار و دعايم مستجاب فرما

 

وَمُنَّ عَلَيَّ بِحُسْنِ اِجابَتِكَ

 

und habe meine Fehler auf, und vergib mir meine Versehen.

  و از لغزشم بگذر و خطايم ببخش

 

 وَاَقِلْني عَثْرَتي وَاغْفِرْ زَلَّتي

 

Du hast Deine Anbetung Deiner Diener vorgeschrieben,

كه تو خود به بندگان از لطف دستور عبادت دادی

 

فَاِنَّكَ قَضَيْتَ عَلى عِبادِكَ بِعِبادَتِكَ

 

und ihnen befohlen, Dich demütig anzuflehen, und ihnen versichert, das sie erwidert werden.

 

  و امر به دعا فرمودی و اجابت را ضمانت كردی

 

 وَاَمَرْتَهُمْ بِدُعائِكَ، وَضَمِنْتَ لَهُمُ الاِْجابَةَ

 

So hab ich zu Dir, mein Herr, mein Gesicht gewandt

اينك من به دعا رو بسوی تو آوردم

 

 فَاِلَيْكَ يا رَبِّ نَصَبْتُ وَجْهي

 

und zu Dir mein Herr, habe ich meine Hand ausgestreckt.

 

 و دست حاجت به درگاه تو دراز كردم

 

وَاِلَيْكَ يا رَبِّ مَدَدْتُ يَدي

 

So erfülle mein Gebet, in Deiner Macht, und lasse mich meine Wünsche erlangen,

 پس به عزت و جلالت قسم كه دعايم مستجاب گردان و مرا به آرزويم  برسان

 فَبِعِزَّتِكَ اسْتَجِبْ لي دُعائي وَبَلِّغْني مُنايَ

 

und zerstöre mir nicht meine Hoffnung,

و از فـضـل خـود نـومـيدم مگـردان

 

وَلا تَقْطَعْ مِنْ فَضْلِكَ رَجائي

 

und erspare mir das Böse von meinen Feinden unter den Dschinn und den Menschen.

 

و از شر دشمنانم از جن و انس كفايت فرما

 

 وَاكْفِني شَرَّ الْجِنِّ وَالاِْنْسِ مِنْ اَعْدائي

 

O Er, dessen Zufriedenheit schnell erreicht ist, vergib dem, der nichts besitzt außer demütigem Flehen, denn Du tust , was Du willst.

 

ای كه از بندگانت بسيار زود راضی ميشوی  ببخش بر بنده ای كه بجز دعا و تضرع بدرگاهت مالك چيزی نيست كه تو بر هر چه بخواهی توانایی

 

 يا سَريعَ الرِّضا اِغْفِرْ لِمَنْ لا يَمْلِكُ إلاّ الدُّعاءَ فَاِنَّكَ فَعّالٌ لِما تَشاءُ

 

O Er, dessen Name Heilmittel und dessen Gedenken Heilung und dessen Gehorsam Reichtum ist.

ای آنـکه نـام او دارو و يـاد او درمـان و فـرمـانـبـرداریش تـوانـگری و بـی نــيازی اسـت

 يا مَنِ اسْمُهُ دَواءٌ وَذِكْرُهُ شِفاءٌ وَطاعَتُهُ غِنىً

Sei gnädig zu dem, dessen Kapital die Hoffnung und dessen Waffe Tränen sind.

 

رحـم آور بـر کـسـی که سـرمـايـه ای جـز اميـد و ســلاحی جز گريــه نـدارد

 اِرْحَمْ مَنْ رَأْسُ مالِهِ الرَّجاءُ وَسِلاحُهُ الْبُكاءُ

O Du, dessen Segen reich bemessen ist!

O Du Zurückweiser der Missgeschicke!

 

ای بخشنده كاملترين نعمت ، ای دفع كننده هر بلاء و مصيبت

 

 يا سابِـغَ النِّعَمِ، يا دافِعَ النِّقَمِ

 

O Du licht jener, die in der Dunkelheit einsam sind! O Du Wissender, Der niemals gelehrt wurde,

 

ای نور دلهای وحشت زده در ظلمات  ای عالم تعلیم ندیده

 

 يا نُورَ الْمُسْتَوْحِشينَ فِي الظُّلَمِ يا عالِماً لا يُعَلَّمُ

 

segne Muhammad und die Familienangehörigen Muhammads

 

بر محمد (ص) و آل محمد (ع) درود فرست

 

 صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد

 

und tue mit mir, was Deiner würdig ist. Und Gott segne Seinen Gesandten und die heiligen Imame seiner Familie und schenke ihnen reichlich Frieden.

 

و با من آن كن كه لايق حضرت توست، و درود و رحمت خدا بر رسول گراميش و امامان با بركات از اهل بيتش و سلام و تحيت بسيار بر آن بزرگواران باد.

 

وَافْعَلْ بي ما اَنْتَ اَهْلُهُ وَصَلَّى اللهُ عَلى رَسُولِهِ وَالاَْئِمَّةِ الْمَيامينَ مِنْ آلِهِ اَهْلِهِ وَسَلَّمَ تَسْليماً كَثيرا

 

 


 

zurück zu Religionen

 



Copyright www.irania.eu All Rights Reserved